อารยาฟอรั่ม

จาก http://www.oknation.net/blog/arya-tiraw ... 04/entry-1,
วันศุกร์ ที่ 4 มกราคม 2551~22 เดือนที่แล้ว

กลางปี 2547 โบอิ้งแจ้งให้สายการบินลูกค้าที่สั่งจองเครื่องบินรุ่น “B-787 Dreamliner" ตั้งแต่ปี 2546

(ตามสะเป็กส์ข้างล่างนี้) เตรียมรับมอบได้ตามคิวจอง
โบอิ้งบอกว่าจะเริ่มทะยอยส่งมอบได้ก่อนถึงฤดูแข่งขันโอลิมปิค "เบจิงเกมส์" ในปีหน้า 2551:

1. B 787-8 จุผู้โดยสาร 210 - 250 คน พิสัยบิน 7,650 to 8,200 ไมล์ (14,200 - 15,200 กิโลเมตร)

2. B 787-9 จุผู้โดยสาร 250 - 290 คน พิสัยบิน 8,000 to 8,500 ไมล์ (14,800 to 15,750 กิโลเมตร)

3. B 787-3 จุผู้โดยสาร 290 - 330 คน พิสัยบิน 2,500 - 3,050 ไมล์ (4,600 - 5,650 กิโลเมตร)

ส่วนที่เป็นลำตัวของ "ดรีมไลเนอร์" ทุกแบบทำด้วยวัสดุคอมโพไซต์ที่เป็น "คาร์บอนไฟเบอร์"
ทำให้เบา บินได้เร็วขึ้นเป็น 0.8 มั๊ก สูงกว่าเครื่องบินโดยสารทั่วไปที่ทำด้วยอะลูมินั่ม ส่งผลให้ "ดรีมไลเนอร์" ประหยัดเชื้อเพลิงได้ถึง 20% เมื่อเทียบกับเครื่องบินโดยสารในขนาดและความจุเดียวกัน
ทางโบอิ้งบอกว่าจากประสิทธิภาพของ B-787 ที่เหนือกว่าเครื่องบินโดยสารทุกแบบที่ผลิตในศตวรรษที่ 20 ที่ผ่านมานี้เอง ทำให้ "ดรีมไลเนอร์" นอกจากจะเป็นต้นแบบและมาตรฐานของการผลิตเครื่องบินโดยสารในศตวรรษที่ 21 แล้ว จะช่วยลดปัญหาโลกร้อนด้วย

ถ้าจะเรียกว่าเป็นรุ่น B-"7E7" ก็ได้: E- Efficiency,
E-Environment, และ E-Eight เป็นความลงตัวอย่างยิ่งใหญ่ของ "Boeing-787"

ที่นั่งห้องผู้โดยสารดีไซน์สุดหรู สบาย เหมือนนั่งเล่นในคอนโด


หน้าต่างใหญ่เพิ่มแสงทำให้ดูโล่ง เพดานต่ำ


ปรับอากาศให้สะอาดบริสุทธิ์กว่า เพิ่มระดับความชื้น ให้ผู้โดยสารสดชื่นตลอดเวลาบิน

ดูๆแล้ว เหมือนโบอิ้งกำลังเจียระไนอัญมณี


สนนราคา (List Price) ลำละ 150 ล้านดอลล่าร์ สรอ. (5 พันล้านบาท) ลูกค้า B-787 รายใหญ่สุดเป็น Qantas ที่ยืนยันการจองแล้ว 65 เครื่อง มูลค่า U$10 พันล้าน (3 แสนล้านบาท) มีอ๊อปชั่นเพิ่ม 50 เครื่อง

ลูกค้ากระเป๋าหนักอีกราย Dubai Areospace Enterprise (DAE) สั่งที 100 เครื่อง U$10.9 พันล้าน ราว 3.3 แสนล้านบาท DAE

จอง 747-8 Freighter #5; 787-8#15;777-300ER#10 และ 737-700#70 (เน้น 737 กับ B-787)

โบอิ้งมียอดจองรุ่น B-787 ถึงวันที่ขณะเขียน 802 เครื่อง จากกว่า 50 สายการบิน
คาดว่าจะปิดออเดอร์ที่ 1,200 เครื่อง
.
โรงงานสร้างเครื่องบินโบอิ้งที่เอเวอแรตมีเครือข่ายผลิตอะไหล่ และชิ้นส่วนจากกว่า 200 โรงงานทั้งในยุโรปและเอเซีย นอกเหนือจากในสหรัฐเอง




.เครื่องต้นแบบของ "ดรีมไลเนอร์" ได้เริ่มประกอบแล้ว หลังจากส่วนลำตัว (fuselage) ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 19-20 ฟุต ท่อนหัวกับกลางปีก (ถังน้ำมันปรับไอระเหยภายใน
ขณะน้ำมันพร่องให้เป็นก๊าซเฉื่อย- -"fuel-enerting") จากโรงงาน "Kawasaki" กับ "Fuji" (Heavy Industries)
ท่อนลำตัวขนาดยักษ์จากรัฐเซ้าท์ แคโรไลน่า มาถึงโรงงานที่เอเวอแรตระหว่าง 24 เมษายน-16 พฤษภาคม 2550

"DreamLifter" (ดัดแปลงจาก B-747-400) ช่วยในการขนส่ง


ทันกำหนดเปิดตัวยิ่งใหญ่ JULY 8, 2007 (787) ที่ "PaineField" หน้าโรงงานโบอิ้ง



ถ่ายทอดผ่านเครือข่ายทีวี 42 แห่ง 9 ภาษาทั่วโลก
( http://787premiere.newairplane.com/)

รายงานจากโบอิ้งวันที่ 2 มกราคม 2551(สดๆร้อนๆ) แจ้งว่า เวียดนามแอร์ไลน์ยืนยันจำนวนสั่งจอง B-787 เพิ่ม 12 เครื่อง

รวมกับ 16 เครื่องแรกที่สั่งไว้เมื่อปลายปี 2548 เป็น 28 เครื่อง มูลค่า U$ 2 พันล้าน (6 หมื่นล้านบาท)

(SEATTLE, Jan. 02, 2008 -- The Boeing Company [NYSE: BA] today announced that Vietnam Airlines and Vietnam Aircraft Leasing Co. (VALC) have finalized an order for a total of 12 Boeing 787-8s with a list value of approximately US$ 2 billion...)

ซีอีโอโบอิ้งกล่าวถึงเวียดนามแอร์ไลน์ว่าเป็นสายการบินที่กำลังก้าวเทียบชั้นสายการบินชั้นนำของโลก
.
ซีอีโอของเวียดนามแอร์ไลน์กล่าวเมื่อวันที่มาร่วมพิธีเปิดตัว B-787 (July 8, 2007) ว่า กรณีของเวียดนามมีบทเรียนเกือบล้มละลายจากที่เคยต้องเช่ามาก่อน เพราะยิ่งเช่ามากขึ้นนานขึ้นก็ยิ่งนับถอยหลัง
พอตัดใจซื้อเครื่องใหม่ กำไรที่ได้ต้องมาจ่ายให้กับเครื่องที่ยังไม่หมดสัญญา จะส่งคืนก็เสียเปรียบที่ต้องจ่ายเพิ่ม ส่วนใหญ๋เจ้าของมักไม่รับคืน จนกว่าจะหมดสัญญา
อย่างไรก็ดี ปีหน้าเวียดนามน่าจะได้รับมอบโบอิ้ง B-787 ส่วนหนึ่งจากที่จองเมื่อ 2 ปีก่อน ปี 2015 ก็คงได้เพิ่มเป็น 20 เครื่อง
ถึงปี 2020 ก็ตรบ 28 เครื่อง ตามสั่ง

แต่ ปฏิเสธข้อเสนอขายดรีมไลเนอร์ 4 ลำ ต่อเจ้าหน้าที่ระดับสูงของโบอิ้งที่มาพบที่กรุงเทพฯเมื่อต้นปี 49 ไปแล้ว
http://www.hflight.net/MT/news/2006/03/ ... 0425.shtml
เป็นไปได้ว่า ผู้บริหาร THAI
1. ไม่พร้อมด้านข้อมูล และมีข้อจำกัดเกี่ยวกับกฎเกณฑ์ภายในองค์กร หรือไม่อาจตัดสินใจได้ในขณะที่ยังจำหน่ายเครื่องที่หมดอายุการใช้งานแล้วยังไม่ครบ
2. ติดอยู่กับการมองจุดด้อยของโบอิ้งเมื่อสองทศวรรษก่อน อาทิ เรื่องเสียงรบกวนในห้องผู้โดยสาร ซึ่งสามารถแก้ไขได้ ถ้าใช้เครื่องยนต์โรลสลอยซ์แทนจีอี หรือเรื่องอะไหล่ที่โบอิ้งแก้ไขแล้วโดยปัจจุบันมีศูนย์บริการทั่วภูมิภาคของโลกแล้ว

สายการบินแรกที่จะได้รับมอบ

ถ้า THAI เปลี่ยนใจมาจอง "Dreamliner" วันนี้ (ถ้ายังเปิดให้จองอยู่) คงจะได้รับมอบในราวปี 2040 นั่นหมายถึงจองไม่ต่ำกว่า 10 เครื่อง
แต่ถ้าคิดจะเอามาดูเล่นเครื่องสองเครื่อง ก็ต้องรอให้ทุกสายการบินได้รับมอบหมดก่อน
หรือไม่ก็ลองทาบทามขอเช่าจากเวียดนามแอร์ไลน์ ถ้าโชคดีอาจได้ปันมาสักเครื่อง กระมัง !
+++++++++++++++++++++++++++++++
===================

โบอิ้งเคยประมาณเมื่อปลายปี 2550 ว่าจะอั้นจองเครื่อง B-787 ที่ 1,200 และพอสิ้นปี 2551 จะส่งมอบได้สัก 109 เครื่อง ให้ทันมหกรรมกีฬาโอลิมปิคที่ปักกิ่ง แต่แล้วยอดจอง B-787 ปิดจองกระทันหันเมื่อต้นปี 2551 ที่ 878 เครื่อง (British Airways จองเครื่องที่ 787



แต่พอต้นปี 2551 โบอิ้งพบความไม่พร้อม มีผลให้กำหนดการทดสอบต่างๆในกระบวนการผลิต B-787 ต้องเลื่อน โดยเฉพาะไม่อาจทำการทดสอบบินได้ในต้นปี 2551 จึงต้องปิดจองโดยมารยาท

ล่าสุดเมื่อสามสี่วันที่ผ่านมานี้ โบอิ้งแจ้งว่าจะทำการประกอบ B-787 ที่โรงงานเครือข่ายในรัฐเซ้าท์ แคโรไลน่า

อีเมล์จากห้องแถลงข่าวโบอิ้งข้างล่างนี้ คงทำให้สายการบินทั่วโลกกว่า 50 บริษัทที่จอง "ดรีมไลเนอร์" ประหลาดใจกันไม่น้อย:

date Thu, Oct 29, 2009 at 4:05 AM
subject Boeing to Place Second 787 Assembly Line in North Charleston, SC
SEATTLE, Oct. 28 /PRNewswire-FirstCall/ -- Boeing (NYSE: BA) today announced that it has chosen its North Charleston, S.C., facility as the location for a second final assembly site for the 787 Dreamliner program. Boeing evaluated criteria that were designed to find the final assembly location within the company that would best support the 787 business plan as the program increases production rates. In addition to serving as a location for final assembly of 787 Dreamliners, the facility also will have the capability to support the testing and delivery of the airplanes...

เกิดอะไรขึ้นกับโบอิ้ง 787 ??? ก่อนหน้านั้น ทางโบอิ้งแจ้งมาว่าภายในสิ้นปีนี้จะส่งมอบให้ลูกค้ารายแรก (ANA) ได้
ถ้าปาฏิหาริย์ ก็อาจส่งให้ ANA สักเครื่องกระมัง

"Severn Series" ของโบอิ้ง ไม่้ว่าจะเป็น 707 717 727 737 747 757 767 777 ไม่เคยต้องประกอบก่อนส่งมอบจากที่อื่นนอกจากฐานผลิตหลักในรัฐวอชิงตัน (จะยกเว้นก็ B-717 เพราะไปควบรวม McDonald Douglas ที่ลองบีช จึงปรับ DC-9 ที่ไปได้มาเป็นกะตั้กให้เปลี่ยนมาใช้สัญาติ Boeing เป็น B-171 หรือ MD (หลายเบอร์ เช่น 82, 90 etc.)

โบอิ้งเปลี่ยน CEO เมื่อกลางปีที่แล้ว !
วุ่นไม่แพ้ เจ้าจำปี

ว่าด้วย The Boeing's Seven Series:

เทคโนโลยีการบินพัฒนาเข้าสู่ยุคเจ็ตเต็มตัวหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง โบอิ้งผลิตเครื่องบินโดยสารหลากหลายรุ่นในตระกูล "เจ็ดต่อเจ็ด" นับถึงขณะนี้มี:มี: B-707, B-717, B-727, B-737, B-747, B-757, B-767, B-777

1. B-707 เป็นรุ่นปฐมฤกษ์

B-707 กำลังบินทดสอบบินเป็นครั้งแรกเหนือพิวเจตซาวด์ รัฐวอชิงตัน เมื่อบ่ายวันที่ 20 ธันวาคม 2500 ชื่อรุ่นเป็นทางการคือ B-707 Jet Transport
โบอิ้งใช้ B-367 หรืออีกชื่อคือ "Dash-80" เป็นตัวแม่แบบ (สำหรับปรับแต่งทดลอง จากปี 2495 จนถึงปี 2515)
ล๊อตแรกของ B-707 ผลิตกว่า 800 เครื่อง กว่า 20 เครื่องส่งมอบให้ "Trippe" บิ๊กบอส PAA (Pan Am) เป็นรายแรกในปี 2501 เพื่อใช้เปิดเส้นทางบินข้ามมหาสมุทร Atlantic (นิวยอร์ค-ลอนดอน)เป็นครั้งแรก
AA (American Airlines) เป็นลูกค้าสายการบินภายในประเทศรายใหญ่ที่สุดที่ใช้ B-707 ประเดิมเส้นทางนิวยอร์ค-ซานฟรานซิสโก
ลดระยะเวลาบินจากเดิม 8 ชั่วโมงที่ปกติใช้เครื่องยนต์ piston เหลือ 5 ชั่วโมงเมื่อบินด้วย B-707 ในปี 2502
ค่าโดยสารไป-กลับ U$ 230

ช่วงปี 1970's B-707 มีเวอร์ชั่น B-720 เป็นตัวเลือก
และแก้ปัญหาเสียงในห้องผู้โดยสารของ B-707 ลงได้บ้าง นอกนั้นผู้โดยสารอย่างผมก็ดูไม่ออกว่า 707 กับ 720 ต่างกันตรงไหนอีก

2. B-717 เป็นรุ่นที่พูดถึงน้อยที่สุด

แต่เมื่อดูจำนวนผลิตแค่ 156 เครื่อง ก็ไม่น่าแปลกใจ
โบอิ้งไปได้รุ่นนี้มาในนามของ "DC-9" ในช่วงที่ไปควบรวมบริษัท แมคโดนัล ดักกลาส ที่ลองบีช เมื่อปี 1995(2538)
DC-9 มีหลายเวอร์ชั่น เป็นโมเดลสุดฮ๊อตที่หลายสิบสายการบินภายในประเทศสหรัฐนิยมในยุค 1960's

DC-9 มี variation -10,-14,-20,-30,-40,-50 ต่อมาดั๊กกลาสหยุดผลิต DC-9

แต่นำมาเป็นต้นแบบของสายพันธุ์ MD-เบอร์ต่างๆในปี 1981(2524)เมื่อโบอิ้งมาควบรวมจึงมี MD พ่วงมาด้วย เช่น DC9-30 แปลงมาเป็น MD-95 แล้วพอปี 1997 (2540)

โบอิ้งนำ MD-95 มาปรับสะเป็กส์เป็น B-717 หลังจากทำสัญญาผลิตให้ AirTranAirway จนถึงปี 2549 และนั่นคือที่มา สาย "วันทูโก" มี MD-82 6-7 เครื่อง ไม่แน่ใจ (ดู http://www.freewebs.com/speedbird1501/douglas.htm )
แต่ที่แน่ๆเครื่องที่ตกที่ภูเก็ตถือว่าเป็นสายพันธุ์เดียวกับ B-717 เพราะมีต้นกำเนิด DC-9 ร่วมกัน
The MD82 is an improvement on the MD81 in that it features more efficient engines which are uprated and feature reverse thrust. Like the MD81 it was known as the DC9-82 before it was called the MD82. It can carry a maximum of 172 passengers over a range of around 2300 miles. Major operators include Alitalia, American Airlines and SAS Scandinavian.

พูดไปทำไมมี บางกอกแอร์เวย์มี B-717 สองลำ

บนซื้อเมื่อปี 2000 ลำล่างไม่ทราบครับ

3. B-727ออกบริการผู้โดยสารครั้งแรกเดือนกุมภาพันธ์ 2507


เดิมที โบอิ้งคาดจะผลิต B-727 #450 เครื่อง แต่กลับขายดีมีใบจองต่อเนื่อง 10 ปี เหตุผลที่ลูกค้าชอบคงหลายประการ รวมทั้งปรับมาบรรทุกสินค้าได้สะดวกกว่า B-707 มาปิดจองรุ่นนี้เมื่อเดือนมกราคม 2534 เมื่อผลิตไเด้ 1,832 เครื่อง นับว่าสูงสุดเป็นประวัติการณ์ของบริษัท
มีรายงานเมื่อ 5 ปีก่อนว่ายังใช้กันอยู่ 1,300 เครื่อง อีกเสน่ห์ของ B-727 คือขึ้นลงได้บนรันเวย์สั้นกว่าที่เจ็ตโดยสารรุ่นใดจะทำได้ และสามารถลงด้วยพลังต่ำได้ ทำให้ลดเสียงอึกทึกในห้องผู้โดยสารได้ดีกว่าเจ็ตทุกรุ่น



เป็นเหตุผลที่คอนติเนนตัลแอร์ไลน์ใช้บินระหว่างเกาะไมโครนีเซียนับตั้งแต่ปี 1968
(เปลี่ยนใช้ B-737 กับ B-767 เมื่อปี 1992 หลังจากมีการปรับปรุงสนามบินจากพื้นปะการังมาเป็นสนามบินมาตรฐานแล้ว)

4. B-737 ตั้งแต่ปี 1967 (2510) ผลิตออกมาเท่าไหร่ก็ไม่พอ เริ่มจาก B-737-100

737-NG(Next-Generation) # 2.5 พันเครื่อง
737-500 # 1.99 พันเครื่อง
737-200 # 1.14 พันครื่อง
ถึงวันนี้รวมกันมากกว่า 3,800 แล้ว ยังไม่นับ ซีรี่ส์ 300, 400, 600, 700, 800, 900

ถ้ารวมทุกรุ่นของ B-737 ก็กว่า 6 พันเครื่อง คงหารุ่นใด ที่ไหน มาลบสถิติยากแล้ว แถมยังไม่มีทีท่าว่าลูกค้าจะหยุดจอง

5.B-747 ออกมาให้เรียกว่า "จัมโบ้" เมื่อปี 1969 เพราะจุผู้โดยสารได้ถึง 500 คน ถ้าถึงคราวจำเป็น เช่นช่วงคริสมาส (คนกับกระเป๋าไปกันคนละทาง ถึงที่หมายค่อยไปแหวกหาดูเอาเอง)


เคยมีการปรับสะเป็กส์ออกมาเป็น B-742
แต่ไม่ติดตลาดเลยต้องหยุด (update: March 1, 2008 Boeing celebrates 1,400th B-747)

6. ช่วงปลายศตวรรษที่ผ่านมา โบอิ้งผลิตรุ่น B-757, B-767, B-777 จำนวนการผลิตมิได้ทำลายสถิติรุ่นบุกเบิก แต่ก็น่าพอใจ

6.1 B-757 เริ่มผลิตปี 1982 จนถึง 2005 รวมแล้ว 1,050 เครื่อง รุ่นนี้เงียบ นั่งเพลิน

6.2 B-767 นักบินไม่โปรด

มีการปรับ B-767 เป็น 762 แต่ก็จำหน่ายไม่ดีขึ้น

เครื่องของ Lauda Air เที่ยวบินที่ 004
ที่ตกบริเวณเขตติดต่อระหว่างสุพรรณบุรี อุทัยธานีและกาญจนบุรี เมื่องันที่ 26 พฤษภาคม 2534
เป็นรุ่น B-767-329ER สาเหตุมาจาก Thrust Reverser (TR) ซึ่งเป็นกลไกที่ประกอบด้วย spoiler, flap และพลังขับเคลื่อนถอยหลังที่ติดอยู่ด้วยกันกับเครื่องยนต์ทั้ง 2 ข้าง
ปกติกลไกชุดนี้ทำงานประสานเป็นระบบ (mechanically หรือ electronically) เมื่อล้อแตะพื้นรันเวย์แล้ว...
แต่ 1 ใน 2 TR ของ "เลาด้าแอร์" เที่ยวบินที่ 004 เกิดขยับทำงานขณะกำลังบิน หลังจากออกจากดอนเมืองมาได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง
จริงๆแล้วนักบินที่ 2 พบสัญญาณผิดปกติขณะตรวจสอบจากคู่มือตาม "รูทีน" และบอกให้กัปตันทราบว่ามีการทำงานของกลไกบางอย่างที่ผิดเวลา แต่กัปตันไม่คิดว่าเกี่ยวกับ TR
แล้วทุกอย่างก็สายเกินแก้ เมื่อสิ่งที่นักบินผู้ช่วยสงสัยนั้น คือตัว TR ข้างซ้ายที่ผลิตพลังเครื่องยนต์ฉุดให้เครื่องพุ่งไปข้างหลัง
ส่งผลให้ลำตัวเครื่องบิดเบี้ยว แพนหางหักก่อนส่วนอื่น และภายใน 10 วินาทีหลังจาก TR ทำงาน ทั้งเครื่องมีอันแตกกระจาย ที่ความสูง 4 พันฟุต

ชิ้นส่วนใหญ่ที่สุดที่พบ (ณ จุดที่ปัจจุบันอยู่ในเขตวนอุทยานแห่งชาติพุเตย อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี) เล็กเพียงครึ่งหนึ่งของชิ้นส่วนใหญ่ที่สุดของเครื่องที่ถูกวินาสกรรมระเบิดเหนือทะเลสาบ "ล็อกเคอบี้" ที่สก๊อตแลนด์

ทั้ง 213 ผู้โดยสาร+ 10 พนักงานประจำเครื่อง ไม่มีผู้ใดรอดชีวิต ดร. ไพรัตน์ เดชะรินทร์ หนึ่งในผู้ร่วมชะตากรรมของโศกนาฏกรรมครั้งนี้ ขณะนั้นเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่

จากเหตุการณ์นั้น องค์การมาตรฐานการบินนานาชาติออกกฏให้ผู้ผลิตเครื่องบินทำกลไกให้ TR ไม่ทำงานขณะบินโดยอัตโนมัติ นอกจากปัญหานี้แล้ว B-767 ไม่มีที่ติ และเป็นรุ่นืที่จุดประกายความคิดให้มีการผลิต B-787

6.3 B-777 บินสุดหล้า



โบอิ้งยังคงผลิต B-777 แต่เฉพาะเวอร์ชั่น B-777-200LR (LR=Longer Range)เท่านั้น ขนสินค้าลูกเดียวไม่แวะรับใคร
เติมเต็มถังไปได้ 17,000 กิโลเมตร ไม่มีทีี่ใดในโลกที่ไปไม่ถึงไม่ว่าจะมุ่งไปทางทิศใด

คอนติเนนตัลแอร์ไลน์ใช้บินระหว่างเกาะไมโครนีเซียนับตั้งแต่ปี 1968
(เปลี่ยนใช้ B-737 กับ B-767 เมื่อปี 1992 หลังจากมีการปรับปรุงสนามบินจากพื้นปะการังมาเป็นสนามบินมาตรฐานแล้ว)

"แอร์ไมค์" (Air Micronesia ในสังกัด Continental Airlines) เป็นสายการบิน "Islands Hopper" ที่ตั้งต้นจากฮาวายยาวกว่า 1 หมื่นกิโลเมตรไปถึง "ไมโครนีเซีย" เมื่อปี 1968 ด้วย B-727 ส่วน "้้hops" สั้นๆภายในหมู่เกาะมาร์แชลส์ แคโรไลนส์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของไมโครนีเซีย และมาไม่ถึงฮาวาย ใช้เครื่อง DC-3 และเครื่องบินทะเล SA-16
.

B-727 + "Airstrip" มรดกสงครามโลก


DC-3


SA-16
(ดู "ว่าด้วยไมโครนีเซีย" topic-t44.html )

หลังจากปี 1992 "แอร์ไมค์" ทันสมัยด้วยรุ่น B-737 กับ B-767


พร้อมโบกมืออำลาไม่เฉพาะแต่ B-727, DC-3 และ SA-16 ยังรวมถึง "Airstrips" ยุคสงครามโลกที่สั้นน่าหวาดเสียว แถมผิวทางวิ่งหินปะการังขรุขระทั้ง 4 เกาะด้วย ซึ่งที่ต่อมาในปี 1979 กลายเป็นสมบัติของ The Federated States of Micronesia (FSM) ประเทศเกิดใหม่
ที่วันนี้ รันเวย์เหล่านั้นได้รับการปรับปรุงเป็นสนามบินนานาชาติประจำรัฐทั้ง 4 ของ FSM ไปโดยปริยาย


YAP(จากฝั่งถึงฝั่ง)


POHNPE(นี่ก็จากฝั่งถึงฝั่ง แต่ก็ยังไม่พอ เดือนที่แล้วทราบว่ากำลังขยายอีก 220 เมตร ปีหน้าเสร็จ

เมืองหลวงของ FSM อยู่ที่รัฐนี้ครับ)


KOSRAE(ที่นี่บนเกาะใหญ่ไม่มีพื้นราบพอที่จะทำสนามบินได้)


CHUUK (เริ่มบินไล่กวดตะวันจากฮอนโนลูลูแต่เช้า มาถึงปลายทางที่ทรักเป็นเวลาเย็นย่ำใกล้ค่ำเสมอ

เพราะเวลาผ่านไปกว่า 11 ชั่วโมง ฮาวายปาเข้าไปสามทุ่มแล้วมั๊ง)

Chuuk Internat'l Airport มุมนี้เห็นตำแหน่งรันเวย์ดีขึ้นนิดครับ

อีกตัวอย่างล่าสุดที่สะท้อนสภาพตกยุคของ THAI เป็นกรณีที่ไม่เกี่ยวกับ B-787 แต่เป็น...

The 747 program

B-747-8 Version ตกลำละ 1 หมื่นล้านบาท Korean Air สั่งซื้อ 5 เครื่องรับส่งผู้โดยสาร (Intercontinental)
ไม่นับอีก 7 เครื่องบรรทุกสินค้า (Freighter)

ราคาต่อหน่วย B-747-8 ขณะนี้เท่ากับซื้อได้ 2 ลำเมื่อผลิต "747" ออกจำหน่ายลำแรกเมื่อ 40 ปีก่อน
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
News Release Issued: December 4, 2009 8:38 PM EST
Boeing, Korean Air Announce Order for New 747-8 Intercontinental

Five airplanes worth $1.5 billion at list prices

SEATTLE, Dec. 4 /PRNewswire-FirstCall/ -- Boeing (NYSE: BA) and Korean Air today announced an order for five 747-8 Intercontinental jetliners. Korean Air is the first Asian airline to order the passenger version of the new, fuel-efficient 747-8.

The airplanes have a total average list price value of $1.5 billion. Korean Air already has arrangements to operate seven 747-8 Freighters...
The 747 program is in the later stages of the 747-8 Intercontinental design phase. Assembly on the airplane is set to begin around mid-2010, with the first delivery of the passenger version scheduled for the fourth quarter of 2011.


With the addition of the Korean Air order, Boeing has secured 110 orders for the 747-8. Thirty-two of the orders are for the 747-8 Intercontinental, and the remaining 78 are for the 747-8 Freighter...

SOURCE: Boeing
Web site: http://www.boeing.com/