.....อนิจจาหลงรักลูกเขา ช่างเอาอุ้มชูแล้วให้ขี่.......
......ลูกตนให้เดินปฐพี ไม่ปรานีบ้างเลยพระบิดา........
(อีกแล้ว ก็ใช้ได้หลายสถานการณ์)
เอาไปอีกอัน จากโคลงโลกนิติ
รู้น้อยว่ามากรู้..................เริงใจ
กลกบเกิดอยู่ใน................สระจ้อย
ไป่เห็นชเลไกล................กลางสมุทร
ชมว่าน้ำบ่อน้อย...............มากล้ำลึกเหลือ
อันนี้ ม.ร.ว. เสนีย์ ปราโมช ท่านแปลเป็นอังกฤษ ไพเราะล้ำเหลือ
So little yet so much.............one knows,
Like a frog which grows........in a puddle,
Knowing not oceans so.........ever vast,
Becomes befuddled...............by its small small world.
นี่ถ้าอยู่ Navyboard ตาทุ้ยคงโดนสวนว่าลิเกแล้วเนี่ย 555+


